ตอนที่ 2 — จุดเริ่มต้น

วันแรกของการเปิดเรียน... “สวัสดีค่ะ ฉันชื่อXXXX YYYY หรือจะเรียกว่า วันหวาน ก็ได้ค่ะ ย้ายมาจากโรงเรียน ABCD ขอฝากเนื้อฝากตัวกับเพื่อนๆด้วยนะคะ” สวัสดีค่ะทุกคนฉันชื่อวันหวานค่ะ อย่างที่ทุกคนเห็นนั่นแหละค่ะ ฉันเพิ่งย้ายโรงเรียน ไม่ใช่ว่าฉันมีปัญหาอะไรที่โรงเรียนเก่าหรอกนะคะ แต่เพราะคณแม่ของฉันเปลี่ยนงานน่ะค่ะเลยต้องย้ายมาเรียนที่นี่ “วันหวานไปนั่งข้างๆมิเชลตรงนั้นแล้วกันนะจ๊ะ” มิเชลที่อาจารย์พูดถึงนี่หน้าตาสวยากเลยแฮะ ฉันว่าเธอต้องฮอตมากแน่ๆ “ตรงนี้มีคนนั่งแล้วค่ะอาจารย์ มันเป็นที่นังของออร์แกน” แต่ดูเหมือนมิเชลจะไม่อยากให้ฉันนั่งด้วยแหะ อ่า...นั่นต้องเป็นที่นั่งแฟนเธอแน่ๆ “แต่วันนี้ออร์แกนยังไม่มา จะให้เพื่อนนั่งก่อนคงไม่เป็นไรนี่ หรือเธอมีปัญหาอะไรฮึ มิเชล” เสียงของอาจารย์ดูดุๆมิเชล “ไปนั่งเถอะจ้ะวันหวาน” “ค่ะ” ฉันเดินไปนั่งที่ข้างๆมิเชล แต่ดูสายตาเธอสิ ถ้าฆ่าฉันไดคงทำไปแล้วมั้งเนี่ย แต่ไม่เป็นไร ฉันต้องทำใจดีสู้เสือไว้ก่อนล่ะนะ “ยินดีที่ได้รู้จักนะคะมิเชล” “แต่ฉันไม่ยินดีที่ได้รู้จักเธอ” โอเค เสียงเธอโหดใช้ได้เลยล่ะ ท่าทางแผนใจดีสู้เสือของฉันคงไม่ได้ผล T T” ฉันยอมให้เธอนั่งตรงนี้ไปก่อน แต่ถ้าออร์แกนมาเมื่อไหร่ล่ะก็ เธอต้องไปนั่งที่อื่นทันทีเข้าใจมั้ย!!!” “อ่ะ...อื้ม” ให้ตายสิ แค่เปิดเทอมวันแรกนี่ฉันก็โดนเขม่นสะแล้ว จะไหวมั้ยล่ะเนี่ย 1ชัวโมงผ่านไป ~ ครืดดด~ ประตูห้องถูกเปิดโดยผู้ชายคนหนึ่ง เป็นผู้ชายที่หน้าจาดีมากๆเลยล่ะ ฉันว่าเขาต้องฮอตมากแน่ๆ เพราะ ขนาดฉันเองยังอดใจเต้นไม่ได้เลย แต่นี่มันกลางคาบเรียนวิชาคณิตศาสตร์นะ แล้วอาจารย์ก็ดูเข้มงวดมากๆด้วย เขาคิดอะไรอยู่ถึงได้มา เปิดห้องเรียนเอาตอนนี้เนี่ย แล้วนั่นเขามองมาทางฉันทำไมกัน รึว่า...เขาจะแอบชอบฉันอยู่-/////- แต่ว่าฉันยังไม่พร้อมมีแฟนเลยนะ แต่เขาก็หน้าตาดี เอาไงดีล่ะทีนี้ “เธอน่ะ ลุกไปสิ“ มิเชลพูดเสียงห้วนๆ ว่าแต่เธอพูดว่าอะไรนะ ให้ฉันลุกไปหรอ ถ้างั้นนั่นก็.... เพล้ง~~~ ไม่ต้องตกใจค่ะ เสียงหน้าของฉันเอง มันแตกกระจายแล้วค่ะ โถยัยหวานบ้าน เธอนี่ก็คิดเข้าข้างตัวเองไปไดว่าผู้ชายที่ดูดีขนาดนั้นจะมาชอบเธอ เป็นไงล่ะ หน้าแตกกระจายเลย TT รีบๆไปนั่งที่อื่นคงจะดีกว่า แต่ว่าจะนั่งตรงไหนดีล่ะ ฉันกวาดตาไปทั้วห้อง แล้วก็เห็นที่ว่าแค่หลังห้องเท่านั้นเอง เป็นที่นั่งที่ไม่เหมาะกับคนเตี้ยๆอย่างฉันเลย แต่ถ้าไม่ไป มิเชลคงกินหัวฉันเป็นแน่แท้ รับไปคงจะดีกว่า” “เธอน่ะ...ไม่ต้องลุกไปไหน นั่งตรังนั้นนั่นแหละ “ สุดหล่อพูดขึ้นระหว่างที่ฉันกำลังจะย้ายโต๊ะ แล้วเดินเข้ามาหาฉันพร้อมยิ้มให้ และเดินไปนั่งหลังห้องแทน อ่า...เขาต้องแอบชอบฉันอยู่แน่ๆ “ทำไมเธอไม่ไปนั่งที่อื่นห๊ะ เพราะเธอคนเดียวเลย ฉันถึงไม่ได้นั่งกับออร์แกน ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่ยัยบ้า!!! “ เอาแล้วไง ยัยหวานเธอถูกหมายหัวแล้วไง... ”” “” “ “” “