ตอนที่ 2 — ลืมตา
“คุงป้อขา คุงแม่น้องเอิ้นหายไปไหนคะ น้องเอิ้นคิดถึง”
เสียงร้อยไห้ของลูกสาวตัวน้อยที่อยู่ในชุดสีเดรส สีดำสำหรับเด็กที่ตอนนี้ร้องไห้ในอ้อมแขนของผู้เป็นพ่อ น้องเอิ้นลูกแม่ทำไมหนูถึงร้องไห้แบบนั้นลูก แม่อยู่นี่ไงคนเก่ง ไม่ร้องไห้นะคนดีของแม่ แค่เห็นน้ำตาของอนุธิดา อลินก็แทบหัวใจสลายแล้ว
“คนเก่งของแม่อย่าร้องไห้สิลูก”
อลินพยายามคว้ามือออกไป แต่ก็คว้าได้เพียงแค่อากาศนี่เธอคงตายไปแล้วจริงๆ เพราะดูจากชุดนี่อนุธิดาและสามีสวมใส่อยู่ตอนนี้ก็บอกได้ดีว่าคนทั้งคู่เพิ่งมาจากงานอะไร
“คนเก่งของพ่อไม่ร้องไห้นะครับ คุณแม่ไปเป็นนางฟ้าไง นางฟ้าบนสวรรค์ คุณแม่จะมองลงมาแล้วเสียใจนะครับ ถ้าเห็นน้องเอิ้น ร้องไห้”
อัยรัตช์กอดปลอมคนเป็นลูบพลางลูบหัวลูกสาวตัวน้อยไป
เป็นเพราะความโลเลในใจของเขาเลยทำให้เสียเธอไป อัยรัตช์ อัศวรัสกุล ยอมรับเลยว่าเขาอาจดูเก่งกาจไปเสียทุกอย่าง ไม่ว่าธุรกิจ เพื่อนฝูง แต่กับเรื่องความรักเขาไม่เคยรู้เรื่องอะไรเลย พอมองกลับมาก็เพิ่งรู้ตัวว่าเขาละเลยผู้ที่เป็น ภรรยา และ ลูกสาว ไปมากขนาดนี้
ถึงแม้ว่าอลินจะไม่ใช่ผู้หญิงที่เขารัก แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นแม่ของลูกที่เขาควรเอาใจใส่เธอบ้าง ยอมรับว่าเขายังไม่รู้จักหญิงสาวพอจนวันที่เธอจากไป
แต่เขาก็คงอดยอมรับไม่ได้ว่าตอนที่ อันนา คนรักของเขากลับมาเขาก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองแปลกไป เพราะอันนาเป็นผู้หญิงที่เขาคิดว่า รัก ต่างกับ อลิน ผู้หญิงที่เขาต้อง ยอมรับ เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
อลินมองภาพตรงหน้าด้วยใจที่ร้าวขึ้นไปอีกเธอเสียใจมากที่ตัวเองไม่มีชีวิตรอดกลับมาอยู่กับอนุธิดา นกน้อยที่ไร้แม่ปกป้องจะมีชีวิตต่อไปได้อีกอย่างไร ลูกของเธอจะถูกทอดทิ้งหรือไม่ในอนาคตข้างหน้าก็ไม่มีใครสามารถให้คำตอบได้
เธอไม่รู้เลยว่าส่วนลึกในใจของผู้ชายที่ชื่อว่าเป็นสามีของเธอนั้นเขาคิดอย่างไร เพราะเขาเป็นแบบนี้เธอเลยมอบความรักมอบความเชื่อใจให้เขาไปทั้งหมดเพราะเขาเป็นคนที่ลูกรักเป็นคนที่เธอรักมาตลอดเธอเคยเชื่อว่าสักวันเขาคงมองเธอไปมากกว่า เมียตีทะเบียน แต่มันคงไม่มีทางที่จะมีวันนั้นเพราะชีวิตของเธอมันดับสูญสิ้นไปหมดแล้ว
สิ่งที่เธอหวังจากเขาตอนนี้ก็เพียงแค่ความรักความเอ็นดูที่มอบให้กับลูกสาวของเธอ ถึงแม้ว่าอนาคตข้างหน้านั้น เธอก็ไม่รู้ว่าเขายังรักยังเอ็นดูคนที่เป็นเลือกเนื้อเชื้อไขของเขาหรือไม่ รึรอแค่วันที่ได้อยู่กับ เมียใหม่ แล้วลูกเธอจะเป็นตายร้ายดียังไงเขาคงไม่สนใจ
เพราะฉะนั้นคำขอสุดท้าย.... ถ้าฉันกลับไปได้ ผู้ชายคนนี้จะไม่มีความสำคัญในชีวิตของฉันอีก ขอให้ฉันได้กลับไป.... แค่กลับไปพบลูกก็ยังดี
หญิงสาวมองไปที่ชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่ลดละ อัยรัชต์แปลกใจมากว่าทำไมอันนาถึงต้องพูดถึงแต่อลินแต่อาจจะเป็นเพราะเอฟเฟ็กต์จากการที่เธอพลัดตกลงไปในแม่น้ำพร้อมๆ กันกับอลินเพียงแต่ว่าอีกคนนั้นโชคร้ายกว่าที่เสียชีวิต
และอันนาก็สาหัสจนเข้าห้องไอซียูเพิ่งจะได้ย้ายออกมาเมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เอง
นึกถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้นอัยรัชต์ก็อดแสลงใจไม่ได้เพราะว่าอลินและอันนามีปากเสียงกันพลัดตกลงในแม่น้ำอลินโชคร้ายกว่าที่พลัดตกลงไปแล้วโดนกระแสน้ำที่แรงกว่าพัดไปส่วนอันนานั้นโชคดีที่มีคนเจอก่อนจึงนำตัวส่งโรงพยาบาล อลินนั้นหายไปเกือบวันจึงไปพบศพของเธอที่ปากคลองท่อระบายน้ำในสภาพศพที่ขึ้นอืดมาแล้ว
ถือว่าเป็นภาพที่น่าเวทนาที่สุด เขาเสียใจมากที่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นแต่ในความโชคร้าย อันนา ก็ไม่ได้จากเขาไป