ตอนที่ 1 — [1]Love at first sight [1]Love At First sight รักแรกพบ อยากข

ยับเข้าไปใกล้เธอ อยากรู้จักตั้งแต่ได้เจอ ใจฉันสั่นเมื่อได้ยินเสียงเธอ ตั้งแต่วันแรกเจอ ก็เผลอเอาไปคิดละเมอ -cherreen part- วันนี้ฉันมาช็อปปิ้งกับยัยดีหลังจากซ้อมเต้นเสร็จ และแน่นอนก่อนที่จะไปช็อปปิ้งก็ต้องมาเติมพลังกันก่อนล่ะนะ เสียพลังงานไปกับการซ้อมเต้นซะเยอะ จะไปเลยคงจะไม่ไหว เธอจึงเลือกมาที่ร้านประจำของเธอและตรงไปนั่งยังมุมโปรดที่เวลามาที่นี่ทีไรต้องไปนั่งตรงนั้นเสมอ จากนั้นเราสองคนก็จัดการสั่งอาหารกันตามปกติ “แกๆ เหมือนผู้ชายคนนั้นเค้ากำลังมองแกอยู่นะ” หลังจากเราสั่งอาหารเสร็จยัยดีสะกิดบอกฉันทันทีที่เธอรู้ว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังจ้องมองมาที่ฉันอยู่ ฉันจึงหันไปตามสายตาของยัยดี และเมื่อหันไปฉันก็พบว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังจ้องมองมาที่ฉันตามที่ยัยเพื่อนรักบอกและเมื่อเขาเห็นว่าฉันเหมือนกำลังจ้องมองเขาอยู่นั้น เขาก็ส่งยิ้มกลับมาให้ฉัน และเมื่อเห็นดังนั้นฉันจึงรีบหันหน้ากลับมาทำทีเหมือนว่าจะไม่สนใจเขา แม้ฉันจะหันปแว๊บเดียว แต่แค่แว๊บเดียวเขาก็ทำให้ใจฉันสั่นได้ “นี่มันอะไรกัน” ปกติฉันไม่ได้หวั่นไหวกับใครง่ายๆหรอกนะ แต่กับผู้ชายคนนี้........ “คนอะไร ยิ้มน่ารักชะมัด นี่แกจะไม่สนใจเค้าหน่อยหรอ?” ดีถามฉันในขณะที่ตาของยัยเพื่อนตัวแสบยังจ้องไปที่ชายแปลกหน้าคนนั้นอยู่ “ใช่ว่าฉันจะไม่สนใจเขาซะเมื่อไหร่ล่ะยัยดี แค่เพียงเห็นรอยยิ้มที่เขามอบให้ฉันก็เขินจนไม่รู้จะทำหน้ายังไงต่างหาก เกิดฉันไม่หันกลับมาแล้วเผลอไปทำหน้าเปิ่นๆใส่หมอนั่น ฉันคงต้องอับอายขายขี้หน้ากันพอดี>////<” “ไม่อ่ะ ฉันไม่สน แกก็รู้สเปคฉันดีหนิ ว่าถ้าไม่ขาวตี๋ก็ผิวเข้มตาโต แต่เท่าที่ฉันสแกนดู หมอนี่ผิวเข้มก็จริง แต่ตายังไม่ค่อยโตเท่าไหร่” ฉันเลือกที่จะเลี่ยงๆออกไป เพราะขืนบอกไปตามที่ใจคิดมีหวังยัยดีคิดอะไรแผลงๆวางแผนจับคู่ให้ฉันกับหมอนั่นแน่ “จ้า ฉันลืมไปว่าอย่างแกน่ะสวยเลือกได้” ดียู่ปากเบาๆด้วยความหมั่นไส้ในความมั่นใจในตัวเองของฉัน “อ๊ะ แน่นอน” ฉันยักคิ้วกวนๆตอบก่อนที่เราสองคนจะเปลี่ยนเรื่องคุยไปเรื่อยๆซึ่งในจังหวะที่ยัยดีเผลอฉันก็แอบหันกลับไปมองชายหนุ่มเจ้าของรอยยิ้มอันทรงเสน่ห์เป็นระยะๆ และดูเหมือนหมอนั่นจะรู้ว่าฉันแอบมองเขา ทุกครั้งที่ฉันหันกลับไปก็จะเจอรอยยิ้มพร้อมสายตาหวานๆที่สื่อความหมายอะไรบางอย่างอยู่เสมอ “คนอะไรไม่รู้น่ารักเป็นบ้าเลย” -Aon Part- วันนี้ผมออกมาเดินเล่นเพื่อจะหาดูกีตาร์ตัวใหม่ อันที่จริงผมชวนตั้มกับดิวเป็นเพื่อนแต่สองคนนั้นบอกว่าไม่ว่างผมก็เลยต้องมาคนเดียว ระหว่างเดินๆดูกีตาร์แต่ก็ยังไม่เจอตัวที่ถูกใจผมก็รู้สึกหิวขึ้นมา ผมจึงแวะไปทานอาหารที่ร้านๆนึงและบังเอิญได้เจอเธอเข้า”น่ารัก” นั่นคือความคิดแว๊บแรกที่ผุดขึ้นมาในหัวของผมตอนที่เห็นเธอเดินเข้ามาในร้านกับเพื่อนของเธอ และคำๆเดิมวันนี้ก็วนอยู่ซ้ำๆเพราะผมไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้ ยิ่งตอนที่เธอหันมามองผมก็เผลอยิ้มไปให้เธอโดยไม่รู้ตัว ทุกอย่างที่เธอเป็นเธอมันช่างมีเสน่ห์ดึงดูดผมซะเหลือเกิน ทั้งผิวขาวๆนั่น แก้มป่องๆ หน้าหมวยๆบวกกับรอยยิ้มหวานๆของเธอ ทำให้สายตาของผมโฟกัสไปแค่ที่เธอคนเดียวเท่านั้น แม้ว่ารอบกายจะมีคนเดินไปมาพลุกพล่านแต่สายตาของผมก็ยังคงเห็นแค่เธอคนเดียว..... แต่รู้อะไรมั้ย ผมน่ะไม่กล้าเข้าไปทักเธอหรอก จะเชื่อไหมถ้าผมบอกว่าผมไม่เคยจีบผู้หญิงมาก่อน ผมไม่ได้หลงตัวเองนะแต่ปกติแล้วจะมีแต่ผู้หญิงมาจีบผมซะมากกว่า ซึ่งผมก็ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนเลยจนเมื่อผมพบเธอ ใจผมอยากจะเข้าไปทักทายเธอ ไปถามชื่อเธออยากได้ข้อมูลไว้ติดต่อเธอ แต่ผมไม่รู้จะเริ่มพูดยังไง ไม่รู้ว่าถ้าผมเข้าไปทักเธอจะรังเกียจผมไหม ผมเลยทำได้แค่แอบมองและปล่อยให้โอกาสลอยผ่านไป แต่...ผมก็ไม่ลืมที่จะแอบเอาโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเธอเก็บไว้ เผื่อจะพอเสาะหาข้อมูลเกี่ยวกับเธอได้บ้าง...ถ้าเราเกิดมาเพื่อคู่กันยังไงเราก็คงได้เจอกันอีกแน่ๆ ผมเชื่อเช่นนั้น ผมที่เหมือนตกอยู่ในภวังค์ที่จ้องมองแต่เธอมาเนินนานก็เหมือนจะเพิ่งได้สติยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาก่อนจะเรียกบริกรมาคิดเงินค่าอาหาร อันที่จริงผมอยากอยู่ที่นี่ต่อหรอกนะ แต่เพราะหลังจากกีตาร์เสร็จผมต้องไปธุระที่อื่นต่อเนี่ยสิ ผมเลยต้องจำใจลุกแม้ว่าอยากจะอยู่แอบมองเธอต่อก็ตาม หลังจากจ่ายเงินเสร็จผมก็ลุกเพื่อจะเดินออกจากร้านแต่ก็ไม่ลทมที่จะหันไปมองเธออีกครั้ง..... ”หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะครับนางฟ้าของผม J”