ตอนที่ 2 — ตอนที่ 2

ใบหน้าบิดเบี้ยวเหมือนปีศาจร้าย ผู้คนกรีดร้องว่า “อย่าๆๆๆๆ” แต่เหมือนเสียงร่ำเรียกให้รีบลงมือเสียมากกว่า ฉันพยักหน้ายิ้มรับเพิ่มความมั่นใจให้เธออีกครั้ง ฉันไม่หนี เอาสิ ยิงเลย พิสูจน์ว่าตัวเธอเอง แย่งสามีคนอื่นเข้าจริงๆ ไม่ใช่คำพูดของฉันหรอกนะ ที่ทำให้คนอื่นเชื่อ แต่เป็นการกระทำของเธอเองต่างหาก ที่แหละหลักฐานที่ฉันรอคอย ปัง! กระสุนนัดแรกเข้าที่หัวใจ แล้วฝนลูกตะกั่วห่าใหญ่ก็กระแทกเข้าร่างของฉันจนร่วงหล่น ท้องทะเลจะกลืนกินร่างของผู้ชายที่โง่เขาคนนี้ การที่ฉันออกมาป่วยประกาศอดีตที่ทำให้ฉันกลายเป็นตัวตลก ไม่ได้ต้องการความสะใจ ฉันแค่อยากทวงคืนศักดิ์ศรีที่มีอยู่น้อยนิด และเกียรติภูมิครอบครัว ฉันไม่อาจให้คนตราหน้าว่าเตี่ยเลี้ยงฉันมาให้เป็นคนตามืดบอด เตี่ยของฉันเป็นแค่คนขายน้ำเต้าหู้ แต่สู้อุตส่าห์ส่งฉันเรียนจนจบเอกภาษา แม้จะไม่ใช่สายอาชีพทำเงินมากก็ตาม เงินทองหาไม่ได้วันนี้ วันพรุ่งนี้ก็ต้องหาได้ เตี่ยสอนฉันมาแบบนั้น ถึงอย่างนั้น ลูกชายอกตัญญูผู้นี้กลับนำเงินมาปรนเปรอผู้ชายสวะคนนี้ เตี่ยป่วยหนักเข้าโรงพยาบาล ฉันกลับวิ่งแจ้นไปทำอาหารเย็นให้ปลิงขยะ ข้าวเย้นที่มันไม่กลับมากิน งานหนักเบาฉันเข้าสู้ ฉันอยากให้สัตว์หน้าขนมีความสุขที่สุด มีคนถามฉันว่า “งานหนักขนาดนี้ทนไปได้อย่างไร” ฉันตอบว่า “อ้อ แรงแห่งรักน่ะ” ฮะ ฮะ ไร้เดียงสาบัดซบ กว่าจะรู้ตัวว่าไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับความรักก็ใช้เวลาตั้ง 12 ปี ไม่ว่าเตี่ยจะเตือนฉันอย่างไร แค่ไหน ฉันก็ไม่ฟัง เตี่ยบอกว่าผู้ชายคนนี้ไม่ดี ฉันไม่เชื่อ ฉันบอกว่าฉันจะสร้างครอบครัวที่เปี่ยมไปด้วยความรักจากมือทั้งสองของฉันเอง มันเป็นการเสียสละ มันเป็นความรัก เตี่ยเตือนฉันจนถึงลมหายใจสุดท้ายของเตี่ย ฉันหลงตัวเองว่าเรียนจบสูงกว่าเตี่ย สองมือหนึ่งสมองนี้ไม่เคยแพ้ใครหรืออะไรทั้งนั้น จนกระทั่งเห็นการ์ดแต่งงานสีชมพูที่ได้เวียนมาจากเพื่อนของเพื่อนของเพื่อนสมัยเรียนอีกที สุดท้าย มือคู่นี้ก็กรอกยาพิษเข้าปากฉันเสียเอง ร่างสะท้าย คลื่นทะเลซัดถาโถม ความตายไม่ปราณี ความรักเอาไปไม่ได้ ฉันครุ่นคิดถึงเงินสี่พันล้านหยวนที่บริจาคให้มูลนิธิเพื่อเด็กกำพร้าจะพอเป็นบุญให้เตี่ยบนสวรรค์มีความสุขได้มากแค่ไหน ฮะ ฮะ คุณอาจจะคิดว่าไหนบอกว่าจนไง ฉันไม่เคยพูดแบบนั้นเสียหน่อย งานแปลฟรีแลนซ์ได้เงินเดือนไม่ประจำต้องทำธุรกิจหลายอย่างสำรองไว้บ้าง แต่พูดตรงๆ นะ จนหรือรวยขึ้นอยู่กับใจคุณจะนิยามมากกว่า สำหรับมีบ้านหนึ่งหลัง มีความสุขตามอัตถภาพ มีสุขภาพแข็งแรง ไม่อดอยาก อยากทำอะไรก็ได้ทำถือว่ารวยแล้วสำหรับฉัน เงินพันล้านหยวนก็เป็นแค่บัญชีประดับฝาบ้านเท่านั้น แต่ดูเหมือนอดีตคนรักของฉันจะไม่คิดอย่างนั้น ฉันแอบสงสัยนิดหน่อยว่าเหยียนซีหลงจะทำหน้ายังไง ถ้าเขารู้ว่าฉันมีเงินเก็บมากกว่าพ่อของเจ้าอิงอิง เสียอีก แต่ฉันคงไม่รู้ ฉันตายแล้ว ให้ตายสิ นิยายรักก็อ่านมามากมายแท้ ฉันไม่รู้จักความรักแบบนั้นเลย ถ้าฉันเชื่อเตี่ยวสักเล็กน้อย ชีวิตของฉันคงไม่จบลงอย่างน่าสมเพชขนาดนี้ ผมขอโทษครับเตี่ย เกิดชาติหน้าผมจะเชื่อคำพูดของเตี่ยทุกอย่าง ผมรักเตี่ยนะครับ