ตอนที่ 1 — พบ

ชีวิตที่แสนน่าเบื่อของฉัน เฮ้อ ฉันนึกว่าฉันจะได้ไปโรงเรียนเองซะอีก ที่ไหนได้ต้องมานั่งรถรับส่ง มันสบายก็จริง แต่มันร่อนไม่ได้ ฮือ พ่อนะพ่อ แค่ปรับพื่นฐานก็ต้องนั่งรถรับส่งด้วย ทั่งที่ทางไม่ได้ไกลอะไรเลยยย "น้องหลบหน่อยครับ" ฉันที่นั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย จนมีคนมาสะกิด "อุ้ย ขอโทษค่ะ" "ครับๆ ไม่เป็นไรครับ" โอ้ย อายชะมัดเลยมัวแต่นั่งคิดเรื่อยเปื่อย นั่งขวางทางออกรถ จนพี่เค้าต้องเรียก >< แล้วเมื่อคนขึ้นจนเต็มรถ ฉันก็ผล็อยหลับไปอย่างไม่รู้เรื่อง "เธอ ถึงโรงเรียนแล้วน่ะ" "ฮึ อ้อ ขอบใจจ้ะ" แล้วในที่สุดก็ถึงโรงเรียนซะที!!! เวลา 16:00 น. การมีเพื่อนใหม่มันก็ดีเหมือนกันน่ะ ได้เจอเพื่อนมากหน้าหลายตาเลย ไปซื่อของกินดีกว่า "โอ้ย" อยู่ดีๆก็มีคนมาชนฉันซะกลิ้งไปเลยอ่ะ บ้าจริง "ขอโทษครับ" "เอ้า พี่/น้อง" แล้วฉันก็ยื่นมือไปจับ แล้วเค้าดึงฉันขึ้น "น้องคนที่นั่งรถคันเดียวกับพี่ใช่มั้ย" "ใช่ค่ะ" "งั้นขึ้นรถพร้อมกันเลยมั้ย" "เอ่อ ค่ะ" เอ้า ใจฉันมันยังไงกันล่ะเนี่ย ทั้งที่ฉันจะไปซื้อของ หิวก็หิว แต่ทำไมพอพี่เค้าเอ่ยมาแค่ประโยคเดียวฉันก็คล้อยตามเค้าไปเลย อะไรกันเนี่ย><