ตอนที่ 1 — ตอนที่ 1

ตอน 1 : (FIC EXO) Marry Me Chapter 1 " ทำอะไรอยู่ครับที่รัก" "ปากหวานแต่เช้าเลยนะ" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อตื่นขึ้นมาไม่เจอภรรยาของเขา บยอน แบคฮยอน ร่างหนากอดแบคฮยอนจากด้านหลังพลางซุกไซร้คอขาวเล่น กลิ่นกายจากร่างเล็กทำให้เขาไม่อยากละจากร่างนั้นไปไหน "ชานยอลอ่า ไปอาบน้ำได้แล้ว วันนี้เราจะไปไหนกันจำไม่ได้หรอ" "ก็ผมอยากอยู่กับแบคฮยอน อยากกอดให้หายง่วงก่อนหนิครับ" "ถ้าชานยอลไม่ไปอาบน้ำ งั้นแบคฮยอนก็จะไม่ไปแล้วนะ" "ก็ได้ครับ" ร่างหนาของปาร์ค ชานยอล กอดแบคฮยอนก่อนที่เจ้าตัวจะมาอาบน้ำ บ้านของพวกเขาทั้งสองคนอยู้ใจกลางเมืองที่วุ่นวาย แต่รั้วบ้านของพวกเขากลับปลูกพุ่มไม้ใหญ่ไว้หน้าบ้าน ต่างจากคนอื่นๆ พวกเขาทั้งสองกำลังจะไปญี่ปุ่น สถานที่ที่เมื่อหนึ่งปีที่แล้วพวกเขาได้สารภาพรักกัน ณ ที่แห่งนั้น "แบคฮยอน ผมอาบเสร็จแล้วนะ คุณไปอาบเถอะ" ถึงแม้ในยุคปัจจุบัน ยังไม่ค่อยยอมรับในตัวพวกเขาเท่าไหร่นัก แต่ก็ไม่ถึงกับผลักไสเสียทีเดียว แต่ถึงกระนั้นก็ตาม พวกเขายังคงให้เกียรติซึ่งกันและกัน และไม่ว่าจะเป็นอย่างไร พวกเขาก็ไม่ทอดทิ้งกัน "อ่า แบคฮยอน ถือไอ้นี่ไว้ให้ผมหน่อยสิ เดี๋ยวผมยื่นตั๋วก่อน" "ได้ๆ" แบคฮยอนนำของพะรุงพะรังในมือชานยอลมาถือไว้ ก่อนจะส่งให้พนักงานนำไปตรวจอีกรอบ เดี๋ยวก็ยอนเดินจับมือชานยอลเข้ามาในห้องผู้โดยสารที่จะเดินทางออกนอกประเทศก่อนจะนั่งรอเครื่อง "แบคฮยอนครับ เราจะได้ไปแล้วนะครับ สถานที่แห่งความทรงจำของเรา" "อื้อแบคฮยอนไม่เคยลืมที่นั่นเลยนะ" "ผมก็ด้วยเราคบกันแค่แปปเดียวเอง นี้มันผ่านมาเป็นปีแล้วหรอเนี่ย" "ไว้จังเนอะ เวลาที่คนเค้ามีความสุขเนี่ย..." สวัสดีคร้าบบท่านรีดเดอร์ นี่มันนิยายเรื่องที่เท่าไหร่แล้วน้าาา เรื่องที่สามนั่นเอง ฝากติฝากชมด้วยนะ เรื่องนี้ไม่มี NC นะจย้า อย่าเพิ่งเลิกอ่านนะ ฝากด้วยนะจ๊ะ จุ๊บๆเบเบ้ ตอน 2 : (FIC EXO) Marry Me Chapter 2 ความทรงจำของเรา ทั้งสองคนมาถึงญี่ปุ่นก่อนจะเข้าเชคอินในห้องพักที่ได้จองไว่ก่อนหน้านี้แล้ว พวกเขามาที่นี้แล้ว พวกเขามาที่นี่คือ "สถานที่แห่งความทรงจำ "ของพวกเขาทั้งสองคน พวกเขาได้เจอกันนที่นี่ ก่อนที่จะตัดสินใจกลับไปสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยกันที่เกาหลี "ชานยอลอ่า แบคฮยอนว่าเราออกไปกินข้าวกันเถอะ" "แต่ผมเหนื่อยอ่ะครับคนดี ขอผมนอนสักพักก่อนนะครับ" "นะครับ ชานยอลของผมน้าๆ" "งั้นก็...ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนนะ" "ข...ข้อแลกเปลี่ยนอะไรหรอ" "ก็...งั้นก่อนที่จะกินข้าว ชานยอลขอกินแบคฮยอนก่อนนะ..." "ย...อย่านะชานยอล" ร่างสูงพูดพร้อมระบายยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะผลักแบคฮยอนลงเตียงเบาๆแล้วนอนคร่อมร่างบางอีกที ร่างบางเอาแต่หลบไปทางนั้นทางนี้ทั้งที่ชานยอลยังไม่ได้ทำอะไร "อ่า ๆ อุ๊จุ๊จุ๊ ไม่ร้องนะครับคนดี ผมล้อเล่นน่ะ ผมแค่ขอหอมแก้มแบคฮยอนหน่อยสิครับ" ฟอดดด "อ่า คิดถึงแบคฮยอนจัง" "บ้าน่า แบคฮยอนก็อยู่กับชานยอนทุกวันนี่" "ผมคิดถึงคุณทุกเวลานะครับแบคฮยอน ไม่ว่าจะในเวลาที่คุณมีความสุขหรือเสียใจ ให้คุณรู้ว่าผม ผมจะกอดคุณไว้ เราจะผ่านมันไปด้วยกันนะครับ ผมรักคุณนะ แบคฮยอนของผม" "ฮึก ผ...ผมก็รักคุณ ผมรักคุณทุกเวลาเหมือนกัน อย่า...อย่าทิ้งผมไปนะชานยอล อย่าทิ้งผมไปนะ...ผมรักคุณ" "แบคฮยอนอย่าร้องสิครับ ไม่น่ารักเลยนะ เราออกไปกินข้าวกั...ร้านเดิม โอเคไหมครับ" "อ..โอเค" แบคฮยอนทำท่าเหมือนจะร้องไห้ต่อ แต่พอเห็นรอยยิ้มของชานยอล มันทำให้เขาคิดอะไรไม่ออกเลย เหมือนรอยยิ้มนั้นมันซักจูงให้เขา...ยิ้มตาม ยิ้มตามได้ตลอดเวลา พอพวกเขาออกไปกินข้าวเสร็จก็กลับเข้ามาในโรงแรมเพื่อที่พรุ่งนี้ซึ่งเป็นวันครบรอบหนึ่งปีของพวกเขาจะได้ไปดูดอกซากุระและดาวในตอนกลางคืน "แบคฮยอนดูอะไรอยู่หรอครับ" ร่างหนาเอ่ยทักขึ้นเมื่อตั้งแต่ที่กลับมาแบคฮยอนอาบน้ำแล้วก็เอาแต่อ่านสมุดอะไรก็ไม่รู้ เหมือนกับสมุดโน้ตหรืออะไรเทือกๆนั้น ตอนแรกก็กะว่าจะไม่อะไร แต่พอเขาอ่าบน้ำเสร็จพบว่าอีกคนกำลังเอาแต่อ่านสมุดเล่มนั้นพร้อมกับยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ "ชานยอลรู้ไหมว่าสมุดเล่มนี้คือสมุดอะไร” "ไม่รู้สิครับ" "มันคือสมุดบันทึกความทรงจำของแบคฮยอนตั้งแต่มาเรียนที่ญี่ปุ่นเลยนะ" "งั้นหรอ ถ้างั้นมันก็มีเรื่องของเราด้วยน่ะสิ" "แน่นอน เพราะแบคฮยอนคิดถึงที่นี่และแบคฮยอนก็ได้มาที่นี่แล้ว เพราะงั้นแบคฮยอนก็เลยอยากจะย้อนความทรงจำที่ผ่านมาน่ะ" "งั้นชานยอลขออ่านหน่อยนะ" ผมเดินเข้ามาในโรงเรียนแห่งใหม่ ไม่ใช่สิ ควรจะเรียกว่าเป็นสถานศึกษาแห่งใหม่มากกว่า เพราะว่าที่นี่ก็คือมหาวิทยาลัย และที่พิเศษกว่านั้น ที่นี่ก็คือ ญี่ปุ่น!!!ยังไงล่ะ สถานที่ที่เรียกกว่าเป็นท๊อปทรีในใจของผมเลยก็ว่าได้ เพราะงั้นผมเลยตื่นเต้นเป็นพิเศษ ห้องเรียนใหม่ของผมที่มีเพื่อนคนอื่นอยู่ในห้องไม่น้อยนั้นทำให้ผมรู้สึกประหม่าอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน อย่างแรกเลยล่ะ ผมไม่รู้จักใครเลย อย่างที่สอง ภาษาญี่ปุ่นของผมห่วยแตกเป็นที่สุด "อ...เอ่อ